Γεια σε όλους, αυτό είναι το έργο CyberSecPro, οπότε ας βουτήξουμε σε αυτή την ενδιαφέρουσα ενότητα από το
Zero to Hero, ένα πλήρες toolkit για το cybersecurity.
Αυτή η ενότητα είναι μέρος του CyberSecPro, που χρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Αυτή η εκπαιδευτική ενότητα έχει σχεδιαστεί για να καθοδηγήσει τους αρχάριους στα βασικά του cybersecurity,
καλύπτοντας θεμελιώδεις έννοιες, πρακτικές δεξιότητες και προηγμένες τεχνικές για προστασία
έναντι των cyber threats.
Ως μέρος του έργου CyberSecPro, στοχεύει να ενδυναμώσει τους εκπαιδευόμενους με τη γνώση και τα
tools που χρειάζονται για να χτίσουν μια καριέρα στο cybersecurity, εστιάζοντας σε τομείς όπως το network security,
το ethical hacking και το incident response.
Το όνομά μου είναι Στυλιανός Καραγιάννης, ολοκλήρωσα το διδακτορικό μου στο cybersecurity και τώρα κάνω
το postdoc μου στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο, στο Τμήμα Πληροφορικής, που βρίσκεται στην Κέρκυρα,
Ελλάδα.
Εργάζομαι ως senior researcher στην PDMFC στη Λισαβόνα, Πορτογαλία.
Εξειδικεύομαι σε διάφορα ερευνητικά θέματα στο cybersecurity, συμπεριλαμβανομένων ενδιαφερόντων όπως το privacy,
capture the flag challenges, cyber ranges, gamification, incident handling, virtual
labs, game-based learning, κοινωνικός κονστρουκτιβισμός και θεωρίες μάθησης.
Μη διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί μου στο email μου ή χρησιμοποιώντας τον σύνδεσμο του LinkedIn.
Εδώ εμβαθύνουμε στα offensive και defensive cybersecurity tools.
Αυτά είναι τα εργαλεία που χρησιμοποιούν οι επαγγελματίες του cybersecurity, ιδιαίτερα οι penetration
testers και οι red teamers, για να προσομοιώσουν επιθέσεις πραγματικού κόσμου προκειμένου να
ενισχύσουν την άμυνα των συστημάτων.
Θυμηθείτε, η γνώση του πώς να επιτεθείς είναι απαραίτητη για να μάθεις πώς να αμυνθείς.
Ας ξεκινήσουμε με έναν από τους ακρογωνιαίους λίθους των offensive operations,
το Metasploit.
Το Metasploit είναι κάτι περισσότερο από ένα απλό tool, είναι ένα ολοκληρωμένο framework.
Σκεφτείτε το σαν έναν ελβετικό σουγιά για τους ethical hackers.
Αναπτυγμένο από την Rapid7, το Metasploit παρέχει ένα περιβάλλον όπου μπορεί κανείς να χτίσει, να δοκιμάσει και
να εκτελέσει exploits.
Ο modular σχεδιασμός του επιτρέπει στους testers να συνδυάζουν payloads με exploits, να διαχειρίζονται
sessions και να εκτελούν εργασίες post-exploitation.
Για παράδειγμα, χρησιμοποιώντας το Meterpreter, ένα προηγμένο payload στο Metasploit, ένας επιτιθέμενος μπορεί να αποκτήσει
έλεγχο σε ένα μηχάνημα-στόχο.
Να κάνει enumerate χρήστες, να κάνει dump τα password hashes και ακόμη και να κάνει pivot σε άλλα δίκτυα.
Χρησιμοποιείται ευρέως σε επαγγελματικά penetration testing engagements λόγω της ευελιξίας
και του βάθους του.
Τώρα, πριν ξεκινήσετε οποιαδήποτε επίθεση, πρέπει να γνωρίζετε το έδαφός σας.
Εδώ είναι που μπαίνει το Nmap.
Το Nmap, ή network mapper, είναι ένα ισχυρό εργαλείο network scanning.
Η κύρια λειτουργία του είναι το reconnaissance, εντοπίζοντας ποια hosts είναι ενεργά και ποιες υπηρεσίες
τρέχουν.
Με ένα απλό command-line interface, το Nmap μπορεί να αποκαλύψει ανοιχτά ports, εκδόσεις
λειτουργικών συστημάτων και ακόμη και τον τύπο της συσκευής σε ένα δίκτυο.
Με προηγμένες σαρώσεις, μπορεί ακόμη και να ανιχνεύσει κανόνες firewall ή να αποκαλύψει υπηρεσίες με κακό configuration.
Είναι το μάτι του επιτιθέμενου, και όταν χρησιμοποιείται ηθικά, είναι το πρώτο βήμα στο vulnerability
assessment.
Περνώντας στο web application testing, το Burp Suite είναι απαραίτητο.
Το Burp Suite είναι ταυτόχρονα ένα web proxy και ένας vulnerability scanner.
Χρησιμοποιείται εκτενώς στο bug bounty hunting και στο επαγγελματικό pen testing.
Ως proxy, κάθεται ανάμεσα στον browser σας και το διαδίκτυο, επιτρέποντάς σας να κάνετε intercept,
modify και replay τα web requests.
Ως scanner, εντοπίζει κοινά ελαττώματα όπως SQL injection, XSS και αδυναμίες στο session management.
.
Με εργαλεία όπως το Intruder και το Repeater, το Burp Suite κάνει τον έλεγχο πολύπλοκων web applications
συστηματικό και αποτελεσματικό.
Μιλώντας για brute-forcing credentials, ας μιλήσουμε για το HYDRA.
Το HYDRA είναι ένα γρήγορο, ευέλικτο εργαλείο σχεδιασμένο να σπάει login credentials χρησιμοποιώντας brute-force
επιθέσεις.
Είτε πρόκειται για σύνδεση SSH, FTP, HTTP ή ακόμη και SMB, το HYDRA υποστηρίζει ένα ευρύ φάσμα
πρωτοκόλλων.
Χρησιμοποιεί dictionary attacks, δοκιμάζοντας κυκλικά συνδυασμούς ονομάτων χρήστη και κωδικών μέχρι
να πετύχει, ή να εξαντλήσει τη λίστα.
Οι επαγγελματίες ασφαλείας το χρησιμοποιούν για να αξιολογήσουν την ισχύ των μηχανισμών authentication και
να εντοπίσουν αδύναμα ή default credentials.
Στη συνέχεια είναι το αγαπημένο μας για packet analysis, το Wireshark.
Το Wireshark καταγράφει network traffic σε πραγματικό χρόνο, επιτρέποντας στους επαγγελματίες ασφαλείας να επιθεωρούν
κάθε πακέτο με λεπτομέρεια.
Μπορεί να αναλύσει πρωτόκολλα, να ανασυνθέσει TCP sessions και να αποκαλύψει ευαίσθητες πληροφορίες
που μεταδίδονται σε plaintext.
Για παράδειγμα, ένας επιτιθέμενος μπορεί να χρησιμοποιήσει το Wireshark σε ένα παραβιασμένο μηχάνημα για να υποκλέψει (sniff) κωδικούς
μέσω HTTP ή FTP.
Είναι ένα απαραίτητο εργαλείο τόσο για τις red όσο και για τις blue teams, για τους επιτιθέμενους να παρακολουθούν και τους αμυνόμενους
να ανιχνεύουν εισβολές.
Τέλος, εμβαθύνουμε στο SQLMAP.
Το SQLMAP είναι ένα αυτοματοποιημένο εργαλείο SQL injection.
Απλά στρέφοντάς το σε ένα ευπαθές URL, μπορεί να καθορίσει εάν η βάση δεδομένων είναι
ευάλωτη σε injections.
Από εκεί, μπορεί να κάνει enumerate τις βάσεις δεδομένων, να κάνει dump τα δεδομένα και ακόμη και να αποκτήσει πρόσβαση στο υποκείμενο
σύστημα αρχείων ή να εκτελέσει εντολές στο host.
Είναι εξαιρετικά παραμετροποιήσιμο και υποστηρίζει ένα ευρύ φάσμα DBMS engines όπως MySQL, PostgreSQL,
Oracle και Microsoft SQL service.
Χρησιμοποιείται συχνά στη φάση exploitation των αξιολογήσεων web εφαρμογών.
Αυτά τα εργαλεία, ενώ είναι ισχυρά, είναι τόσο ηθικά όσο τα χέρια που τα χειρίζονται.
Εάν χρησιμοποιηθούν υπεύθυνα, βοηθούν τους οργανισμούς να εντοπίσουν και να διορθώσουν τις αδυναμίες ασφαλείας.
Στα λάθος χέρια, είναι όπλα.
Οπότε καθώς συνεχίζουμε και μαθαίνουμε γι' αυτά, ας θυμόμαστε τον σκοπό: άμυνα μέσω της γνώσης.
Ας ξεκινήσουμε λοιπόν με μια απλή αλλά θεμελιώδη ερώτηση.
Τι είναι τα cybersecurity tools;
Τα cybersecurity tools είναι εξειδικευμένες εφαρμογές λογισμικού και μερικές φορές συσκευές hardware
που έχουν αναπτυχθεί για να βοηθήσουν οργανισμούς και άτομα να ενισχύσουν την ψηφιακή ασφάλεια,
να ανιχνεύσουν και να ανταποκριθούν σε cyber threats και να μετριάσουν τους κινδύνους πριν γίνουν παραβιάσεις (breaches).
Στην ουσία, αυτά τα εργαλεία λειτουργούν ως οι ψηφιακοί σωματοφύλακες των πληροφοριακών σας συστημάτων.
Κατηγοριοποιούμε τα αμυντικά cybersecurity tools σε τρεις κύριες ομάδες,
καθεμία από τις οποίες παίζει κρίσιμο ρόλο σε μια ολοκληρωμένη στάση ασφαλείας.
Ας τα εξερευνήσουμε λεπτομερώς.
Πρώτον, είναι τα network security tools.
Αυτά τα εργαλεία αποτελούν την πρώτη γραμμή άμυνας, όπως τα τείχη και οι πύλες ενός κάστρου.
Η δουλειά τους είναι να προστατεύουν την περίμετρο του δικτύου και να διαχειρίζονται τη ροή της κίνησης προς και από τα συστήματά σας.
Τα Firewalls είναι ίσως τα πιο γνωστά εργαλεία άμυνας δικτύου.
Παρακολουθούν και φιλτράρουν την εισερχόμενη και εξερχόμενη κίνηση δικτύου με βάση προκαθορισμένους κανόνες ασφαλείας.
Τα Firewalls μπορεί να είναι hardware-based, software-based ή cloud-native.
Τα VPNs ή εικονικά ιδιωτικά δίκτυα παρέχουν ασφαλή κρυπτογραφημένα τούνελ
για να ταξιδεύουν τα δεδομένα μέσω δημόσιων ή μη έμπιστων δικτύων.
Είναι απαραίτητα για την απομακρυσμένη εργασία και για τη διαφύλαξη ευαίσθητων μεταδόσεων από ωτακουστές.
Τα IDPS, Intrusion Detection Systems ή Intrusion Prevention Systems,
παρακολουθούν ενεργά την κίνηση δικτύου για σημάδια κακόβουλης δραστηριότητας.
Ένα IDS θα ειδοποιήσει τον διαχειριστή όταν εντοπιστεί κάτι ύποπτο,
ενώ ένα IPS, ένα σύστημα πρόληψης, μπορεί να λάβει μέτρα όπως το μπλοκάρισμα της κίνησης σε πραγματικό χρόνο.
Η δεύτερη κατηγορία είναι τα vulnerability assessment tools.
Αυτά τα εργαλεία είναι προληπτικά.
Αντί να περιμένουν να συμβεί μια επίθεση, ψάχνουν για αδυναμίες πριν προλάβουν να τις εκμεταλλευτούν οι επιτιθέμενοι.
Οι vulnerability scanners, όπως το Nessus ή το OpenVAS, σαρώνουν δίκτυα, συστήματα και εφαρμογές
για να εντοπίσουν γνωστά προβλήματα ασφαλείας, όπως λογισμικό χωρίς patches, misconfigurations ή default credentials που χρησιμοποιούνται.
Οι patch managers βοηθούν στη διασφάλιση ότι τα συστήματα παραμένουν ενημερωμένα αυτοματοποιώντας τη διαδικασία εφαρμογής των security patches.
Το έγκαιρο patching είναι ένας από τους πιο αποτελεσματικούς τρόπους για την πρόληψη του exploitation γνωστών ευπαθειών.
Σκεφτείτε αυτή την κατηγορία ως την τακτική επιθεώρηση ασφαλείας σας.
Δεν σταματά τους επιτιθέμενους, αλλά φροντίζει να μην αφήνετε τις πόρτες ανοιχτές γι' αυτούς.
Intrusion Detection Tools, αυτή η κατηγορία αξίζει ιδιαίτερη προσοχή, καθώς συχνά αντιπροσωπεύει την πρώτη γραμμή εντοπισμού μιας ενεργής επίθεσης.
Το IDPS, όπως αναφέρθηκε προηγουμένως, μπορεί να είναι signature-based.
Αυτά τα συστήματα αναγνωρίζουν γνωστά μοτίβα, όπως ακριβώς ένα λογισμικό antivirus εντοπίζει υπογραφές malware.
Είναι γρήγορα και ακριβή, αλλά αποτελεσματικά μόνο ενάντια σε γνωστές απειλές.
Υπάρχουν επίσης συστήματα εντοπισμού εισβολών που είναι anomaly-based.
Αυτά τα συστήματα χρησιμοποιούν ανάλυση συμπεριφοράς για να επισημάνουν οτιδήποτε αποκλίνει από το κανονικό,
για παράδειγμα, έναν χρήστη που κατεβάζει gigabytes δεδομένων τα μεσάνυχτα.
Αν και ισχυρά, μπορεί να είναι επιρρεπή σε false positives και συχνά απαιτούν λεπτομερή ρύθμιση (fine-tuning).
Το κλειδί εδώ είναι το κομμάτι του εντοπισμού.
Αυτά τα εργαλεία σας ειδοποιούν όταν συμβαίνει κάτι, δίνοντας στην ομάδα incident response πολύτιμο χρόνο για να δράσει πριν επεκταθεί η ζημιά.
Συνοψίζοντας, τα cybersecurity tools, ιδιαίτερα τα αμυντικά, δεν είναι αυτόνομες λύσεις.
Είναι μέρος μιας στρατηγικής layered defense, όπου κάθε επίπεδο αντισταθμίζει τους περιορισμούς των άλλων.
Από τον έλεγχο της πρόσβασης χρηστών έως τον εντοπισμό εισβολών και την αξιολόγηση της έκθεσης σε κίνδυνο,
αυτά τα εργαλεία συνεργάζονται για να ασφαλίσουν τα δεδομένα και την υποδομή του δικτύου μας.
Ας στρέψουμε τώρα την προσοχή μας στους υπερασπιστές της πρώτης γραμμής της σύγχρονης ψηφιακής υποδομής.
Τα network security tools.
Αυτοί είναι οι φύλακες που παρακολουθούν, φιλτράρουν και μερικές φορές αποκρούουν cyber threats πριν φτάσουν σε κρίσιμα συστήματα.
Ο σκοπός αυτών των εργαλείων είναι να διασφαλίσουν την ακεραιότητα, την εμπιστευτικότητα και τη διαθεσιμότητα.
Το κλασικό CIA triad της υποδομής του δικτύου.
Το κάνουν αυτό ελέγχοντας τη ροή της κίνησης, εντοπίζοντας ύποπτη δραστηριότητα και, σε ορισμένες περιπτώσεις, σταματώντας αυτές τις απειλές επιτόπου.
Θα εστιάσουμε σε τρία βασικά συστατικά σε αυτόν τον τομέα: firewalls, intrusion detection systems και intrusion prevention systems.
Τα firewalls είναι οι πύλες του δικτύου.
Σκεφτείτε τα ως τελωνειακούς υπαλλήλους, σε ένα σημείο ελέγχου συνόρων,
να επιθεωρούν πακέτα δεδομένων καθώς εισέρχονται και εξέρχονται από το δίκτυο.
Το firewall φιλτράρει την κίνηση βάσει καθορισμένων κανόνων ασφαλείας, για παράδειγμα, μπλοκάροντας όλη την εισερχόμενη κίνηση στη θύρα 23,
για να αποτρέψει την πρόσβαση telnet ή 22 για πρόσβαση SSH.
Έρχονται σε μορφές hardware, software και cloud-managed ανάλογα με τις ανάγκες της υποδομής σας.
Τα firewalls μπορούν να εκτελέσουν stateful inspection, που παρακολουθεί την κατάσταση των ενεργών συνδέσεων
ή stateless inspection, που απλά εξετάζει κάθε πακέτο από μόνο του.
Μερικά παραδείγματα firewalls είναι το PFSense, μια open-source διανομή λογισμικού firewall router.
Μπορείτε να το εγκαταστήσετε ως VM ή ως εικονική μηχανή ή σε έναν συγκεκριμένο υπολογιστή.
Το Cisco ASA από τη Cisco, ευρέως χρησιμοποιούμενο enterprise firewall με ενσωματωμένη υποστήριξη VPN και IPS.
Φυσικά, υπάρχουν και άλλες εταιρείες όπως η Fortinet, που έχουν το FortiGate που υποστηρίζει επίσης firewalls και περιλαμβάνει intrusion prevention systems.
Intrusion detection systems, αν τα firewalls είναι οι φύλακες,
το IDS είναι η κάμερα ασφαλείας, που πάντα παρακολουθεί, καταγράφει και σας ειδοποιεί όταν κάτι δεν πάει καλά.
Τα εργαλεία IDS παρακολουθούν την κίνηση δικτύου για σημάδια επιθέσεων, παραβιάσεις πολιτικής ή ανώμαλη συμπεριφορά.
Όταν εντοπίσουν ένα πρόβλημα, ειδοποιούν τους διαχειριστές που μπορούν να ερευνήσουν και να ανταποκριθούν.
Υπάρχουν δύο κύριες μέθοδοι ανίχνευσης.
Signature-based, όπως σας είπα πριν, αναζητά γνωστά μοτίβα επίθεσης, γρήγορο αλλά περιορισμένο σε γνωστές απειλές.
Μπορεί να είναι επίσης anomaly-based, επισημαίνει ασυνήθιστη δραστηριότητα, πιο προσαρμοστικό αλλά μπορεί να παράγει false positives.
Μερικά παραδείγματα intrusion detection systems είναι το open-source Snort, που υιοθετήθηκε ευρέως στο παρελθόν.
Και το Suricata, είναι ένα IDS και ταυτόχρονα ένα intrusion prevention system με multi-threading και προηγμένη υποστήριξη πρωτοκόλλων.
Είναι ένα από τα open-source tools που είναι πιο γνωστά τα τελευταία χρόνια.
Τα IPS, intrusion prevention systems, είναι προληπτικές άμυνες.
Κάνουν ό,τι κάνει και ένα IDS, αλλά μπλοκάρουν επίσης την κακόβουλη κίνηση σε πραγματικό χρόνο.
Τα intrusion prevention systems μπορούν να τερματίσουν sessions, να απορρίψουν πακέτα ή ακόμη και να ενημερώσουν τους κανόνες του firewall με νέους κανόνες στις υπογραφές.
Συχνά, το IPS ενσωματώνεται απευθείας στα firewalls, δημιουργώντας μια ενιαία λύση ασφαλείας.
Η βασική διαφορά είναι η αντίδραση, το IDS παρακολουθεί ενώ το IPS ενεργεί και ανταποκρίνεται.
Ένα παράδειγμα use-case μπορεί να είναι κάπως έτσι. Ας πούμε ότι ένα IDS, όπως το Suricata, έχει εγκατασταθεί στο περιμετρικό σας δίκτυο.
Εντοπίζει ένα ύποπτο port scan που προέρχεται από μια απομακρυσμένη IP, ας πούμε μια συγκεκριμένη IP.
Το scan στοχεύει πολλαπλά ports υψηλού κινδύνου στο εσωτερικό σας subnet.
Το IDS καταγράφει αμέσως τη συμπεριφορά και στέλνει μια ειδοποίηση στην ομάδα SOC σας, σύμφωνα με αυτές τις διευθύνσεις IP που σαρώνουν.
Με βάση την ειδοποίηση, η ομάδα ερευνά και επιβεβαιώνει ότι η δραστηριότητα είναι μέρος μιας συνεχιζόμενης απόπειρας reconnaissance.
Στη συνέχεια ενημερώνουν τους κανόνες του firewall ή ενεργοποιούν ένα IPS για να μπλοκάρουν όλη την κίνηση από τη συγκεκριμένη διεύθυνση IP που είναι ύποπτη.
Με αυτόν τον τρόπο, ο οργανισμός σταματά τον επιτιθέμενο στο στάδιο του reconnaissance, πολύ πριν προκληθεί οποιαδήποτε πραγματική ζημιά.
Θυμηθείτε λοιπόν, τα network security tools δεν είναι απλώς παθητικοί παρατηρητές.
Όταν εφαρμόζονται σωστά, είναι ενεργοί συμμετέχοντες στο οικοσύστημα cybersecurity σας, παρακολουθώντας, μαθαίνοντας και αμυνόμενοι συνεχώς.
Στη συνέχεια, θα εμβαθύνουμε και θα δούμε πώς αυτά τα εργαλεία ενσωματώνονται με τις ομάδες SOC και πώς μπορούμε να παρακολουθούμε σε πραγματικό χρόνο.
Τα endpoint security tools έχουν σχεδιαστεί για να προστατεύουν τις μεμονωμένες συσκευές που αποτελούν τα άκρα του δικτύου σας,
είτε πρόκειται για desktops, laptops, κινητά τηλέφωνα ή ακόμα και IoT συσκευές.
Ο πρωταρχικός στόχος του endpoint security είναι να προστατεύσει αυτές τις συσκευές από απειλές όπως malware, phishing, ransomware και μη εξουσιοδοτημένη πρόσβαση.
Δεδομένου ότι κάθε endpoint μπορεί να είναι ένα πιθανό σημείο εισόδου για μια επίθεση, η ασφάλισή τους είναι ζωτικής σημασίας για τη διατήρηση του συνολικού cybersecurity του δικτύου σας.
Πρώτα απ' όλα, έχουμε το antivirus λογισμικό, το οποίο είναι το θεμελιώδες εργαλείο άμυνας για κάθε endpoint.
Το antivirus λογισμικό λειτουργεί σαρώνοντας αρχεία και εφαρμογές για γνωστές υπογραφές malware.
Είναι παρόμοιο με έναν φύλακα ασφαλείας που ψάχνει για δακτυλικά αποτυπώματα γνωστών εγκληματιών.
Το antivirus λογισμικό παρέχει προστασία σε πραγματικό χρόνο, που σημαίνει ότι είναι πάντα σε εγρήγορση, παρακολουθώντας για κακόβουλες δραστηριότητες καθώς συμβαίνουν.
Μπορούν επίσης να προγραμματίσουν τακτικές σαρώσεις για να διασφαλίσουν ότι κανένα malware δεν έχει περάσει απαρατήρητο.
Παραδείγματα antivirus λογισμικού περιλαμβάνουν το Bitdefender, γνωστό για την ισχυρή ανίχνευση malware και τη χαμηλή επίδραση στο σύστημα.
Στη συνέχεια, περνάμε στο endpoint detection and response, που ονομάζεται EDR, ένα πολύ πιο προηγμένο εργαλείο για την υπεράσπιση των endpoints.
Οι λύσεις EDR υπερβαίνουν τη σάρωση για γνωστό malware.
Παρακολουθούν συνεχώς τη συμπεριφορά της συσκευής, ψάχνοντας για ασυνήθιστη ή ύποπτη δραστηριότητα, όπως ένα θέμα ή έναν χρήστη.
Το EDR είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικό ενάντια σε προηγμένες απειλές, όπως το file-less malware, το οποίο κρύβει την παρουσία του λειτουργώντας εξ ολοκλήρου στη μνήμη.
Εκτός από τον εντοπισμό απειλών, οι λύσεις EDR παρέχουν forensics, που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τον εντοπισμό και την ανίχνευση απειλών.
Προσφέρουν επίσης αυτοματοποιημένο remediation, ανταποκρινόμενα σε απειλές απομονώνοντας συσκευές ή μπλοκάροντας επιβλαβείς διεργασίες.
Παραδείγματα λύσεων EDR περιλαμβάνουν το CrowdStrike, το οποίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τον εντοπισμό απειλών, όπως file-less malware, που κρύβει την παρουσία του λειτουργώντας εξ ολοκλήρου στη μνήμη.
Εκτός από τον εντοπισμό απειλών, οι λύσεις EDR παρέχουν forensics, που σημαίνει ότι μπορείτε να ερευνήσετε και να εντοπίσετε τα βήματα ενός επιτιθέμενου αφού συμβεί.
Εκτός από τον εντοπισμό απειλών, οι λύσεις EDR παρέχουν forensics, που σημαίνει ότι μπορείτε να εντοπίσετε και να ανιχνεύσετε τα βήματα ενός επιτιθέμενου αφού συμβεί.
Παραδείγματα λύσεων EDR περιλαμβάνουν το CrowdStrike Falcon, μια cloud-native λύση γνωστή για την ταχύτητα και την επεκτασιμότητά της, και το Microsoft Defender for Endpoint, που ενσωματώνεται στο λειτουργικό σύστημα Windows για ολοκληρωμένη προστασία.
Στον σημερινό κόσμο, τα smartphones και τα tablets είναι πανταχού παρόντα, και τα εργαλεία mobile device management βοηθούν στην ασφάλεια αυτών των συσκευών, ειδικά αυτών που ονομάζονται Bring Your Own Device, BYOD.
Οι λύσεις MDM, Mobile Device Management, επιτρέπουν στους οργανισμούς να επιβάλλουν πολιτικές ασφαλείας σε smartphones και tablets, διασφαλίζοντας ότι τα ευαίσθητα δεδομένα παραμένουν προστατευμένα.
Αυτές οι πολιτικές μπορεί να περιλαμβάνουν την απαίτηση κρυπτογράφησης και την επιβολή ισχύος κωδικού πρόσβασης ή την απομακρυσμένη διαγραφή δεδομένων (wiping) από μια συσκευή που έχει χαθεί ή κλαπεί.
Σκεφτείτε ένα σενάριο όπου μια λύση EDR μπαίνει στο παιχνίδι. Φανταστείτε ότι ένας επιτιθέμενος έχει αποκτήσει πρόσβαση σε έναν λογαριασμό χρήστη και προσπαθεί να κινηθεί πλευρικά (laterally) μέσα στο δίκτυο.
Το εργαλείο EDR εντοπίζει ύποπτη πλευρική κίνηση, όπως μη εξουσιοδοτημένη πρόσβαση σε πολλαπλά αρχεία και απομονώνει αυτόματα το παραβιασμένο endpoint.
Αυτή η γρήγορη ενέργεια βοηθά στον περιορισμό της επίθεσης πριν προλάβει να κλιμακωθεί, επιτρέποντας στην ομάδα ασφαλείας να εκτελέσει μια έρευνα forensics για να κατανοήσει πώς συνέβη η παραβίαση.
Συμπερασματικά, τα endpoint security tools είναι σαν προσωπικοί σωματοφύλακες για κάθε συσκευή στο δίκτυό σας.
Από το παραδοσιακό antivirus λογισμικό έως τις προηγμένες λύσεις EDR, αυτά τα εργαλεία εργάζονται ακούραστα για να διασφαλίσουν ότι οι πιο αδύναμοι κρίκοι στην ψηφιακή υποδομή σας, τα endpoints σας, παραμένουν ασφαλή.
Τα vulnerability assessment tools είναι κρίσιμα στο τοπίο του cybersecurity καθώς σαρώνουν συστηματικά και εντοπίζουν ευπάθειες σε συστήματα πληροφορικής, εφαρμογές και υποδομές δικτύου.
Αυτά τα εργαλεία έχουν σχεδιαστεί για να εντοπίζουν προληπτικά αδυναμίες πριν μπορέσουν να τις εκμεταλλευτούν οι επιτιθέμενοι, επιτρέποντας στους οργανισμούς να εφαρμόσουν μέτρα μετριασμού για την προστασία των περιουσιακών τους στοιχείων.
Ένα από τα πιο γνωστά vulnerability assessment tools είναι το Nessus, ένας εμπορικός scanner που αναπτύχθηκε από την Tenable.
Το Nessus σαρώνει για διάφορες ευπάθειες, συμπεριλαμβανομένου λογισμικού που δεν έχει ενημερωθεί, misconfigurations και ελλείποντα patches.
Είναι ικανό να παράγει αναφορές βάσει ρίσκου με προτεραιότητα, οι οποίες βοηθούν τις ομάδες ασφαλείας να εστιάσουν πρώτα στις πιο κρίσιμες ευπάθειες.
Το Nessus χρησιμοποιείται ευρέως σε enterprise περιβάλλοντα για ολοκληρωμένη διαχείριση ευπαθειών.
Ένα άλλο δημοφιλές εργαλείο είναι το OpenVAS, μια open-source εναλλακτική του Nessus.
Το OpenVAS, που αναπτύχθηκε από την GreenBone Networks, είναι ικανό να εκτελεί ολοκληρωμένες σαρώσεις ευπαθειών δικτύου.
Είναι διαθέσιμο τόσο σε community όσο και σε enterprise εκδόσεις, καθιστώντας το μια ελκυστική επιλογή για οργανισμούς που αναζητούν μια οικονομικά αποδοτική λύση.
Ενώ η enterprise έκδοση προσφέρει βελτιωμένα χαρακτηριστικά, η community έκδοση παραμένει ένα ισχυρό εργαλείο για όσους έχουν περιορισμένο προϋπολογισμό.
Το Qualys και το NexPose είναι δύο άλλες αξιοσημείωτες πλατφόρμες διαχείρισης ευπαθειών.
Το Qualys είναι μια cloud-based λύση, ενώ το NexPose μπορεί να εγκατασταθεί on premises ή στο cloud.
Και οι δύο πλατφόρμες προσφέρουν συνεχή διαχείριση ευπαθειών, παρέχοντας τακτικές σαρώσεις και ενημερώσεις για να διασφαλιστεί ότι τα συστήματα παραμένουν ασφαλή καθώς ανακαλύπτονται νέες ευπάθειες.
Ένα παράδειγμα είναι ένα σενάριο όπου το Nessus εντοπίζει μια κρίσιμη ευπάθεια σε έναν server που δεν έχει γίνει patch.
Η ευπάθεια θα μπορούσε να γίνει exploit αν αφεθεί ανεξέλεγκτη, οδηγώντας πιθανώς σε παραβίαση.
Εντοπίζοντας αυτό το ζήτημα νωρίς, οι διαχειριστές συστήματος μπορούν να κάνουν patch τον server πριν οι επιτιθέμενοι έχουν την ευκαιρία να τον εκμεταλλευτούν, αποτρέποντας έτσι έναν πιθανό συμβιβασμό.
Οι αξιολογήσεις ευπαθειών όπως το Nessus, το OpenVAS, το Qualys και το NexPose, και φυσικά το Nmap που ήδη παρουσιάσαμε, παίζουν ζωτικό ρόλο στη διατήρηση προληπτικού cybersecurity.
Βοηθώντας τους οργανισμούς να παραμένουν μπροστά από τις απειλές εντοπίζοντας αδυναμίες πριν μπορέσουν να αξιοποιηθούν από κακόβουλους παράγοντες.
Τα Forensics και Incident Response Tools παίζουν κρίσιμο ρόλο στο να βοηθήσουν τους οργανισμούς να ερευνήσουν και να ανταποκριθούν σε περιστατικά ασφαλείας.
Ο πρωταρχικός σκοπός τους είναι να υποστηρίξουν έρευνες βοηθώντας στην κατανόηση του χρονοδιαγράμματος της επίθεσης, στην εξαγωγή αποδεικτικών στοιχείων και στη διευκόλυνση της ανάκαμψης.
Αυτά τα εργαλεία είναι απαραίτητα τόσο σε νομικές έρευνες όσο και σε εσωτερικές έρευνες παραβιάσεων, παρέχοντας τα μέσα για να αποκαλυφθεί τι συνέβη,
πώς συνέβη και πώς να αποφευχθούν μελλοντικά συμβάντα.
Ένα από τα πιο γνωστά εργαλεία σε αυτή την κατηγορία είναι το Autopsy, το οποίο είναι ένα γραφικό περιβάλλον χρήστη GUI για το Sleuth Kit, μια συλλογή εργαλείων ψηφιακών forensics.
Το Autopsy επιτρέπει στους αναλυτές forensics να αναλύουν σκληρούς δίσκους, να ανακτούν διαγραμμένα αρχεία, να εξετάζουν το ιστορικό του browser και να εξάγουν metadata.
Αυτό το καθιστά απίστευτα χρήσιμο για τη διερεύνηση εσωτερικών παραβιάσεων ή νομικών υποθέσεων που περιλαμβάνουν ψηφιακά πειστήρια, καθώς μπορεί να βοηθήσει στην αποκάλυψη στοιχείων της επίθεσης και στον εντοπισμό των δραστηριοτήτων του δράστη.
Η ικανότητα ανάκτησης διαγραμμένων αρχείων είναι ιδιαίτερα πολύτιμη σε περιπτώσεις όπου οι επιτιθέμενοι προσπαθούν να σβήσουν τα ίχνη τους.
Ένα άλλο ισχυρό εργαλείο για Incident Response είναι το Volatility Framework, το οποίο ειδικεύεται στα memory forensics.
Αυτό το εργαλείο έχει σχεδιαστεί για να εξάγει πολύτιμες πληροφορίες από memory dumps, τα οποία συχνά αποκαλύπτουν κρίσιμες πληροφορίες που δεν βρίσκονται στην παραδοσιακή ανάλυση βάσει δίσκου.
Το Volatility βοηθά τους ειδικούς forensics να εντοπίσουν rootkits, να αποκαλύψουν κακόβουλες διεργασίες και να εντοπίσουν ανοιχτές συνδέσεις δικτύου που θα μπορούσαν να είναι ενδεικτικές μιας ενεργής επίθεσης ή παραβίασης.
Αναλύοντας τη μνήμη, το Volatility μπορεί να αποκαλύψει κακόβουλες δραστηριότητες που μπορεί να μην αφήνουν ίχνη στον σκληρό δίσκο, καθιστώντας το έναν ανεκτίμητο πόρο για προηγμένες έρευνες forensics.
Το The Hive και το MISP είναι πλατφόρμες ειδικά σχεδιασμένες για να βοηθούν τις προσπάθειες incident response, εστιάζοντας στην παρακολούθηση περιστατικών, τη συνεργασία και την ανταλλαγή threat intelligence.
Αυτά τα εργαλεία χρησιμοποιούνται συνήθως σε κέντρα επιχειρήσεων ασφαλείας για το συντονισμό της απόκρισης σε συνεχιζόμενα περιστατικά ασφαλείας.
Το The Hive, για παράδειγμα, παρέχει ένα πλαίσιο διαχείρισης περιστατικών που επιτρέπει στις ομάδες ασφαλείας να συνεργάζονται, να τεκμηριώνουν τα ευρήματά τους και να παρακολουθούν την πρόοδο μιας έρευνας.
Το MISP, που προέρχεται από το Malware Information Sharing Platform, είναι ένα συμπληρωματικό εργαλείο που διευκολύνει την ανταλλαγή threat intelligence, βοηθώντας τις ομάδες να παραμένουν ενημερωμένες για τις αναδυόμενες απειλές και να ανταποκρίνονται πιο αποτελεσματικά στα περιστατικά.
Μπορούμε να δούμε ένα παράδειγμα use case σε μια έρευνα που αφορά μια επίθεση phishing, το Autopsy βοηθά έναν αναλυτή forensics να ανακτήσει διαγραμμένα emails και login credentials που χρησιμοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια της επίθεσης.
Αυτά τα ανακτημένα αντικείμενα παρέχουν ζωτικές πληροφορίες και αποδεικτικά στοιχεία, επιτρέποντας στον αναλυτή να ανιχνεύσει τα βήματα του επιτιθέμενου και να προσδιορίσει το πλήρες εύρος της επίθεσης.
Αναλύοντας τα ανακτημένα δεδομένα, η ομάδα ασφαλείας μπορεί να λάβει μέτρα για τον μετριασμό της απειλής και την ενίσχυση της άμυνάς της για την αποφυγή παρόμοιων περιστατικών στο μέλλον.
Τα εργαλεία Forensics και Incident Response όπως το Autopsy, το Volatility, το The Hive και το MISP είναι απαραίτητα για τη συναρμολόγηση του παζλ μετά από ένα περιστατικό cybersecurity.
Επιτρέπουν στους οργανισμούς να κατανοήσουν την επίθεση, να ανακτήσουν κρίσιμα αποδεικτικά στοιχεία και να συνεργαστούν αποτελεσματικά για να μετριάσουν τη ζημιά και να βελτιώσουν τη μελλοντική ασφάλεια.
Τα Penetration testing tools έχουν σχεδιαστεί για να μιμούνται τις τακτικές που χρησιμοποιούνται από επιτιθέμενους του πραγματικού κόσμου για να δοκιμάσουν τις άμυνες των συστημάτων και να εντοπίσουν εκμεταλλεύσιμες ευπάθειες.
Αυτά τα εργαλεία είναι απαραίτητα για τους ethical hackers και τους red teamers που είναι επιφορτισμένοι με την προσομοίωση κυβερνοεπιθέσεων για την αξιολόγηση της στάσης ασφαλείας ενός οργανισμού.
Ο στόχος είναι να αποκαλυφθούν ευπάθειες πριν μπορέσουν να τις εκμεταλλευτούν κακόβουλοι παράγοντες, παρέχοντας πολύτιμες πληροφορίες για τη βελτίωση των αμυντικών συστημάτων ασφαλείας.
Ένα από τα πιο δημοφιλή εργαλεία σε αυτή την κατηγορία είναι το Metasploit framework, το οποίο είναι μια ολοκληρωμένη πλατφόρμα penetration testing που περιέχει εκατοντάδες exploits και payloads.
Το Metasploit επιτρέπει στους χρήστες να δοκιμάσουν διάφορα σενάρια επίθεσης εναντίον συστημάτων στόχων, βοηθώντας στον εντοπισμό αδυναμιών στις άμυνες του συστήματος.
Περιλαμβάνει επίσης modules post-exploitation όπως κλιμάκωση προνομίων (privilege escalation) και persistence, τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την εμβάθυνση της πρόσβασης σε παραβιασμένα συστήματα.
Επιπλέον, το Metasploit υποστηρίζει scripting σε Ruby, επιτρέποντας στους penetration testers να αυτοματοποιούν εργασίες και να προσαρμόζουν τις διαδικασίες exploit, ενισχύοντας την ευελιξία και την ισχύ του εργαλείου.
Ένα άλλο ευρέως χρησιμοποιούμενο εργαλείο είναι το Burp Suite, που αναπτύχθηκε από την PortSwigger, το οποίο είναι ειδικά προσαρμοσμένο για web application security testing.
Το Burp Suite είναι ένα ολοκληρωμένο toolkit που περιλαμβάνει διάφορα εργαλεία όπως proxy, spider, scanner, repeater, intruder και decoder.
Αυτά τα εργαλεία βοηθούν τους penetration testers να αξιολογήσουν την ασφάλεια των web εφαρμογών εντοπίζοντας ευπάθειες, όπως SQL injection, cross-site scripting (XSS) και ζητήματα session management.
Η επαγγελματική έκδοση του Burp Suite προσθέτει αυτοματοποιημένο scanning, το οποίο επιταχύνει σημαντικά τη διαδικασία εντοπισμού ευπαθειών, καθιστώντας το ιδανικό για οργανισμούς που επιδιώκουν να ασφαλίσουν γρήγορα τις web εφαρμογές τους χρησιμοποιώντας το Burp Suite.
Το Kali Linux και το Parrot OS είναι εξειδικευμένα λειτουργικά συστήματα σχεδιασμένα ειδικά για penetration testing και security auditing.
Αυτές οι διανομές λειτουργικών συστημάτων έρχονται προφορτωμένες με δεκάδες ισχυρά εργαλεία για δοκιμές ασύρματων δικτύων, web και δικτύου, καθιστώντας τες ιδανικές τόσο για operations της red team όσο και για ethical hacking engagements.
Το Kali Linux είναι ίσως η πιο γνωστή διανομή penetration testing, προσφέροντας εργαλεία για τα πάντα, από network sniffing έως vulnerability scanning και exploitation.
Το Parrot OS είναι μια άλλη εξαιρετική επιλογή, προσφέροντας παρόμοιες δυνατότητες, αλλά με έμφαση στην ελαφριά απόδοση και το privacy.
Και τα δύο λειτουργικά συστήματα παρέχουν μια ισχυρή πλατφόρμα για τους penetration testers ώστε να διεξάγουν ολοκληρωμένες αξιολογήσεις ασφαλείας.
Ένα παράδειγμα χρήσης μπορεί να περιλαμβάνει penetration testers που χρησιμοποιούν το Burp Suite για να εντοπίσουν και να εκμεταλλευτούν μια ευπάθεια cross-site scripting σε μια εταιρική σελίδα login.
Χρησιμοποιώντας το εργαλείο Intruder του Burp Suite, ο tester μπορεί να αυτοματοποιήσει την εισαγωγή κακόβουλων scripts στα πεδία εισαγωγής και να παρακολουθήσει την απόκριση της εφαρμογής.
Εάν εντοπιστεί η ευπάθεια, ο tester μπορεί στη συνέχεια να την εκμεταλλευτεί για να αποκτήσει πρόσβαση σε ευαίσθητες πληροφορίες χρηστών ή να χειραγωγήσει τη συμπεριφορά της εφαρμογής, επιδεικνύοντας την αδυναμία ασφαλείας στον πελάτη.
Ο penetration tester θα συνεργαζόταν στη συνέχεια με τον οργανισμό για να διορθώσει την ευπάθεια και να αποτρέψει μελλοντικό exploitation.
Εργαλεία penetration testing όπως το Metasploit, το Burp Suite και το Kali Linux ή το Parrot OS είναι απαραίτητα για τον εντοπισμό ευπαθειών και τη βελτίωση της ασφάλειας συστημάτων, web εφαρμογών και δικτύων.
Προσομοιώνοντας επιθέσεις πραγματικού κόσμου, αυτά τα εργαλεία βοηθούν τους οργανισμούς να παραμένουν μπροστά από τους κακόβουλους hackers και να διασφαλίζουν ότι οι άμυνές τους είναι ισχυρές.
Το Nmap, συντομογραφία του network mapper, είναι ένα ισχυρό και ευέλικτο εργαλείο που χρησιμοποιείται για network scanning και discovery.
Ως network scanner, η κύρια λειτουργία του είναι να εντοπίζει συσκευές, ανοιχτά ports, υπηρεσίες και λειτουργικά συστήματα που υπάρχουν σε ένα δίκτυο.
Αυτό το εργαλείο είναι ζωτικής σημασίας για τους διαχειριστές δικτύου και τους επαγγελματίες ασφαλείας, καθώς τους βοηθά να αξιολογήσουν τη στάση ασφαλείας των δικτύων τους.
Εκτελώντας host discovery, το Nmap μπορεί να καθορίσει ποιες συσκευές είναι ενεργές στο δίκτυο.
Αυτό το επιτυγχάνει χρησιμοποιώντας διάφορα πρωτόκολλα όπως ICMP, TCP ή ARP για να εντοπίσει εάν τα hosts είναι προσβάσιμα και online.
Εκτός από το host discovery, το Nmap παρέχει λεπτομερείς πληροφορίες σχετικά με τα ανοιχτά ports στις συσκευές καθώς και τις υπηρεσίες που τρέχουν σε αυτά τα ports.
Μπορεί επίσης να προσδιορίσει τις εκδόσεις αυτών των υπηρεσιών, κάτι που είναι ανεκτίμητο όταν αναζητάτε γνωστές ευπάθειες (known vulnerabilities) που σχετίζονται με συγκεκριμένες εκδόσεις.
Για παράδειγμα, το Nmap μπορεί να εντοπίσει έναν web server που τρέχει στη θύρα 80 και να αποκαλύψει ότι χρησιμοποιεί μια ευάλωτη υπηρεσία του Apache, για παράδειγμα.
Αυτή η πληροφορία επιτρέπει στους διαχειριστές να αντιμετωπίσουν γρήγορα τους κινδύνους ασφαλείας ενημερώνοντας ή εφαρμόζοντας patches στις ευάλωτες υπηρεσίες.
Ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά του Nmap είναι το Nmap Scripting Engine, ή όπως ονομάζεται NSE.
Αυτό το scripting engine επιτρέπει στους χρήστες να αυτοματοποιούν τις διαδικασίες σάρωσης και να προσαρμόζουν τις προσπάθειες ανακάλυψης δικτύου.
Μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την εκτέλεση προκαθορισμένων scripts για εντοπισμό ευπαθειών, καθιστώντας το ένα εξαιρετικά αποτελεσματικό εργαλείο για τον εντοπισμό αδυναμιών στις άμυνες ενός δικτύου.
Η ικανότητα αυτοματοποίησης εργασιών με το NSE, με τα scripts χαρτογράφησης δικτύου, καθιστά το Nmap ιδιαίτερα ισχυρό για αξιολογήσεις μεγάλης κλίμακας, καθώς εξοικονομεί χρόνο και εξασφαλίζει διεξοδική σάρωση σε ολόκληρο το δίκτυο.
Ένα παράδειγμα πραγματικού κόσμου της αποτελεσματικότητάς του μπορεί να φανεί κατά τη διάρκεια της έρευνας για την παραβίαση της Equifax το 2017.
Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν το Nmap για να αναδημιουργήσουν τα βήματα reconnaissance του επιτιθέμενου, βοηθώντας στην αναπαράσταση του πώς εξελίχθηκε η παραβίαση.
Ανακάλυψαν ότι οι επιτιθέμενοι είχαν πιθανώς χρησιμοποιήσει το Nmap για να σαρώσουν το δίκτυο για ευπάθειες σε εγκαταστάσεις Apache Struts εντοπίζοντας ανοιχτά ports και υπηρεσίες που σχετίζονται με αυτά τα συστήματα.
Σαρώνοντας για συγκεκριμένες υπηρεσίες, οι επιτιθέμενοι μπόρεσαν να εκμεταλλευτούν γνωστές ευπάθειες στο Apache Struts, οδηγώντας τελικά στην παραβίαση.
Αυτό υπογραμμίζει τον κρίσιμο ρόλο του Nmap τόσο στις επιθετικές όσο και στις αμυντικές λειτουργίες ασφαλείας, καθιστώντας το απαραίτητο εργαλείο για όποιον επιδιώκει να ασφαλίσει την υποδομή του δικτύου του.
Συμπερασματικά, το Nmap είναι ένα εξαιρετικά πολύτιμο εργαλείο για το network security, προσφέροντας πληροφορίες για τις συσκευές και τις υπηρεσίες που τρέχουν σε ένα δίκτυο.
Η ικανότητά του να εκτελεί λεπτομερείς σαρώσεις, να αυτοματοποιεί διαδικασίες με το NSE και να βοηθά στην αναπαραγωγή σεναρίων επίθεσης, το καθιστά απαραίτητο για διαχειριστές δικτύου και ομάδες ασφαλείας που στοχεύουν στον εντοπισμό ευπαθειών πριν τις εκμεταλλευτούν οι επιτιθέμενοι.
Τα packet sniffers και protocol analyzers, όπως το Wireshark, είναι απαραίτητα εργαλεία για διαχειριστές δικτύου και επαγγελματίες ασφαλείας που πρέπει να παρακολουθούν και να επιλύουν προβλήματα κίνησης δικτύου.
Αυτά τα εργαλεία καταγράφουν και αναλύουν πακέτα δικτύου σε πραγματικό χρόνο ή από αποθηκευμένη κίνηση, παρέχοντας βαθιές γνώσεις για τα δεδομένα που μεταδίδονται μέσω του δικτύου.
Η ικανότητα επιθεώρησης πρωτοκόλλων όπως HTTP, DNS και SSL ή TLS επιτρέπει σε αυτά τα εργαλεία να εντοπίζουν και να διαγιγνώσκουν ένα ευρύ φάσμα ζητημάτων, από προβλήματα απόδοσης έως εξελιγμένες κυβερνοεπιθέσεις.
Το Wireshark, για παράδειγμα, προσφέρει ένα ισχυρό γραφικό περιβάλλον χρήστη που επιτρέπει στους χρήστες να φιλτράρουν, να ταξινομούν και να παρακολουθούν συνομιλίες μεταξύ συσκευών δικτύου.
Με προηγμένες επιλογές φιλτραρίσματος, μπορεί να απομονώσει συγκεκριμένους τύπους κίνησης, καθιστώντας ευκολότερο τον εντοπισμό ύποπτων μοτίβων ή ανωμαλιών.
Αυτή η δυνατότητα είναι ιδιαίτερα χρήσιμη για τον εντοπισμό επιθέσεων βάσει δικτύου, όπως το ARP spoofing, όπου ένας επιτιθέμενος υποδύεται μια άλλη συσκευή στο δίκτυο, ή διαρροές credentials όπου ευαίσθητες πληροφορίες εκτίθενται σε μη κρυπτογραφημένη κίνηση.
Μια περίπτωση χρήσης πραγματικού κόσμου δείχνει τη δύναμη του Wireshark στην αποκάλυψη προηγμένων τεχνικών επίθεσης.
Για παράδειγμα, κατά τη διάρκεια έρευνας παραβίασης εταιρείας, ένας διαχειριστής συστήματος χρησιμοποίησε το Wireshark για να αναλύσει την κίνηση δικτύου και ανακάλυψε ότι malware έκανε exfiltration δεδομένων μέσω DNS tunneling.
Σε αυτή την επίθεση, το malware συγκάλυπτε τα εξερχόμενα δεδομένα του ως φαινομενικά αθώα ερωτήματα DNS για να αποφύγει τον εντοπισμό από τα παραδοσιακά μέτρα ασφαλείας.
Καταγράφοντας και αναλύοντας αυτά τα πακέτα δικτύου, το Wireshark βοήθησε στον εντοπισμό του κρυφού καναλιού επικοινωνίας, επιτρέποντας στην ομάδα ασφαλείας να μετριάσει την παραβίαση και να ασφαλίσει το δίκτυο.
Η ικανότητα εκτέλεσης deep packet inspection και παρακολούθησης συνομιλιών δικτύου καθιστά εργαλεία όπως το Wireshark ανεκτίμητα τόσο για τη συνήθη συντήρηση δικτύου όσο και για έρευνες forensics.
Είτε χρησιμοποιείται για την επίλυση προβλημάτων απόδοσης δικτύου είτε για τον εντοπισμό κακόβουλης δραστηριότητας, αυτά τα εργαλεία παρέχουν κρίσιμη ορατότητα στην κίνηση που ρέει μέσω του δικτύου,
επιτρέποντας στις ομάδες ασφαλείας να ανταποκρίνονται γρήγορα και αποτελεσματικά στις αναδυόμενες απειλές.
Ένα exploitation framework όπως το Metasploit είναι ένα απαραίτητο εργαλείο για επαγγελματίες ασφαλείας που διεξάγουν penetration testing και αξιολογήσεις red-team.
Αυτά τα frameworks έχουν σχεδιαστεί για να προσομοιώνουν επιθέσεις πραγματικού κόσμου σε ελεγχόμενο περιβάλλον, επιτρέποντας στους οργανισμούς να δοκιμάσουν την αποτελεσματικότητα των αμυνών τους
και να εντοπίσουν ευπάθειες πριν τις εκμεταλλευτούν κακόβουλοι παράγοντες.
Το Metasploit, συγκεκριμένα, προσφέρει μια τεράστια βιβλιοθήκη από exploits και payloads, επιτρέποντας στους επαγγελματίες ασφαλείας να στοχεύουν διάφορες ευπάθειες σε διαφορετικές πλατφόρμες και εφαρμογές.
Το framework περιλαμβάνει επίσης modules post-exploitation που επιτρέπουν στους testers να κλιμακώσουν προνόμια (escalate privileges), να μετακινηθούν σε άλλα συστήματα (pivot) και να εδραιώσουν persistence μέσα σε ένα παραβιασμένο δίκτυο.
Αυτό καθιστά το Metasploit ένα ευέλικτο εργαλείο που όχι μόνο προσομοιώνει αρχικές επιθέσεις, αλλά υποστηρίζει επίσης βαθύτερο exploitation για να αξιολογηθεί πόσο μακριά θα μπορούσε να φτάσει ένας επιτιθέμενος μόλις βρεθεί μέσα στο σύστημα.
Το Metasploit ενσωματώνεται καλά με άλλα εργαλεία ασφαλείας όπως το Nmap και το Nessus ενισχύοντας την αποτελεσματικότητά του.
Για παράδειγμα, το Nmap μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την εκτέλεση network scanning και τον εντοπισμό ευπαθειών, οι οποίες στη συνέχεια μπορούν να γίνουν exploit μέσω του Metasploit.
Αυτή η ενσωμάτωση απλοποιεί τις διαδικασίες penetration testing, αυτοματοποιώντας τις φάσεις ανακάλυψης και exploitation.
Ένα παράδειγμα πραγματικού κόσμου του Metasploit περιλαμβάνει μια αξιολόγηση Red Team που διεξήχθη για μια τράπεζα, για παράδειγμα.
Κατά τη διάρκεια της αξιολόγησης, το Metasploit χρησιμοποιήθηκε για να εκμεταλλευτεί μια ευπάθεια SMB χωρίς patch, γνωστή ως EternalBlue, η οποία ήταν ένα κρίσιμο ελάττωμα σε παλαιότερες εκδόσεις των Windows.
Εκμεταλλευόμενη αυτή την ευπάθεια, η Red Team απέκτησε πρόσβαση στους εσωτερικούς servers της τράπεζας, επιτρέποντας την αξιολόγηση της στάσης ασφαλείας της τράπεζας και τον εντοπισμό αδυναμιών που θα μπορούσαν να αντιμετωπιστούν.
Η χρήση του Metasploit σε αυτό το πλαίσιο βοηθά στην επίδειξη του πιθανού αντίκτυπου της ευπάθειας, καθοδηγώντας τελικά την τράπεζα να εφαρμόσει τα απαραίτητα patches και να ενισχύσει τις άμυνές της.
Ένα network-based intrusion detection system, ή όπως ονομάζεται IDS, είναι ένα κρίσιμο εργαλείο ασφαλείας που χρησιμοποιείται για την παρακολούθηση της κίνησης δικτύου για σημάδια κακόβουλης δραστηριότητας.
Λειτουργεί αναλύοντας πακέτα δικτύου σε πραγματικό χρόνο για τον εντοπισμό ύποπτων μοτίβων ή γνωστών υπογραφών επίθεσης.
Το IDS λειτουργεί χρησιμοποιώντας ανίχνευση βάσει κανόνων (rule-based detection), η οποία βασίζεται σε προκαθορισμένους κανόνες που ταιριάζουν με συγκεκριμένα μοτίβα που σχετίζονται με κοινές απειλές όπως επιθέσεις denial of service (DoS), κίνηση malware ή απόπειρες μη εξουσιοδοτημένης πρόσβασης.
Μόλις εντοπιστεί μια πιθανή απειλή, το IDS ενεργοποιεί ειδοποιήσεις για να ενημερώσει τους διαχειριστές συστήματος, επιτρέποντάς τους να διερευνήσουν περαιτέρω το περιστατικό και να λάβουν τα κατάλληλα μέτρα.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, το IDS μπορεί επίσης να μπλοκάρει ενεργά ύποπτη κίνηση ή να καταγράψει λεπτομερείς πληροφορίες για μελλοντική ανάλυση, βοηθώντας στον μετριασμό του άμεσου αντίκτυπου ενός επιτιθέμενου και υποστηρίζοντας τα post-incident forensics.
Ένα γνωστό παράδειγμα network-based intrusion detection είναι το SNORT, το οποίο χρησιμοποιείται ευρέως σε πολλούς οργανισμούς.
Το SNORT μπορεί να ανιχνεύσει μια ποικιλία επιθέσεων, συμπεριλαμβανομένων DoS, distributed denial of service (DDoS), απειλές βάσει malware, και μπορεί να ρυθμιστεί για να εκτελεί διαφορετικές ενέργειες όπως καταγραφή, ειδοποίηση ή ακόμα και μπλοκάρισμα της κακόβουλης κίνησης.
Σε μια περίπτωση πραγματικού κόσμου, μια πανεπιστημιακή ομάδα, για παράδειγμα, μπορεί να χρησιμοποιήσει το Suricata ή το SNORT ως IDS για να εντοπίσει και να ανταποκριθεί σε ένα cryptomining botnet που εξαπλωνόταν μέσω των μηχανημάτων του εργαστηρίου του πανεπιστημίου.
Το botnet, το οποίο διαδιδόταν μέσω επιθέσεων SSH brute force, εντοπίστηκε όταν το SNORT αναγνώρισε ασυνήθιστα μοτίβα κίνησης που υποδείκνυαν ότι γίνονταν μεγάλος αριθμός προσπαθειών σύνδεσης σε πολλαπλά μηχανήματα.
Ως αποτέλεσμα, η ομάδα IT μπόρεσε να αναλάβει γρήγορα δράση για να απομονώσει τα επηρεαζόμενα συστήματα, να μετριάσει την επίθεση και να αποτρέψει περαιτέρω ζημιά.
Αυτό το παράδειγμα δείχνει πώς ένα network-based intrusion detection system μπορεί να παίξει ζωτικό ρόλο στον εντοπισμό και την απόκριση σε απειλές που διαφορετικά θα μπορούσαν να περάσουν απαρατήρητες, διασφαλίζοντας ότι τα δίκτυα παραμένουν ασφαλή και προστατευμένα από μη εξουσιοδοτημένη πρόσβαση ή κακόβουλες δραστηριότητες χρήσης.
Το Burp Suite είναι ένα ισχυρό εργαλείο web security testing σχεδιασμένο για να εντοπίζει ευπάθειες σε ιστοσελίδες και web APIs προσομοιώνοντας τις τακτικές που χρησιμοποιούνται από τους επιτιθέμενους.
Λειτουργεί κυρίως ως proxy server που κάθεται ανάμεσα στον browser του χρήστη και την web εφαρμογή στόχο, παρεμποδίζοντας (intercepting) και τροποποιώντας την κίνηση για να εξετάσει πώς η εφαρμογή ανταποκρίνεται σε διαφορετικές εισόδους.
Αυτό επιτρέπει στους επαγγελματίες ασφαλείας να αναλύουν τις επικοινωνίες μεταξύ του browser και του server και να αποκαλύπτουν αδυναμίες που θα μπορούσαν να εκμεταλλευτούν οι επιτιθέμενοι.
Το Burp Suite, της PortSwigger, περιλαμβάνει διάφορα αυτοματοποιημένα και χειροκίνητα εργαλεία για τη δοκιμή κοινών ευπαθειών web εφαρμογών.
Ο αυτοματοποιημένος scanner αναζητά γνωστά ζητήματα ασφαλείας όπως SQL injection, cross-site scripting, insecure direct object references και cross-site request forgery.
Αυτές οι ευπάθειες μπορούν να οδηγήσουν σε σοβαρές παραβιάσεις, συμπεριλαμβανομένης της κλοπής δεδομένων, μη εξουσιοδοτημένων ενεργειών ή παραβίασης του server.
Εκτός από τον αυτοματοποιημένο scanner, το Burp Suite προσφέρει εργαλεία χειροκίνητων δοκιμών όπως το Repeater, το οποίο επιτρέπει στους testers να στέλνουν τροποποιημένα requests και να παρατηρούν τις απαντήσεις του server,
και το Intruder, το οποίο βοηθά με δοκιμές brute force και fuzzing για την αποκάλυψη αδυναμιών και ευπαθειών όπως αδύναμοι μηχανισμοί authentication.
Ένα αξιοσημείωτο παράδειγμα πραγματικού κόσμου της αποτελεσματικότητας του Burp Suite είναι όταν ένας ερευνητής ασφαλείας ανακαλύπτει μια ευπάθεια authentication bypass σε μια ιστοσελίδα μεγάλης αεροπορικής εταιρείας.
Αυτή η ευπάθεια επιτρέπει σε έναν επιτιθέμενο να παρακάμψει τη διαδικασία authentication, χορηγώντας πιθανώς μη εξουσιοδοτημένη πρόσβαση στον λογαριασμό ενός χρήστη χωρίς την παροχή έγκυρων credentials.
Χρησιμοποιώντας το Burp Suite, ο ερευνητής μπόρεσε να εντοπίσει το συγκεκριμένο ελάττωμα στη λογική του authentication παρεμποδίζοντας την κίνηση και χειραγωγώντας το αίτημα που στάλθηκε από τον browser.
Μετά την ανακάλυψη αυτής της ευπάθειας, ο ερευνητής αναφέρει το ζήτημα μέσω υπεύθυνης κοινοποίησης (responsible disclosure), διασφαλίζοντας ότι η ομάδα ασφαλείας της αεροπορικής εταιρείας θα μπορούσε να αντιμετωπίσει το πρόβλημα πριν αυτό αξιοποιηθεί δημόσια.
Η ομάδα ασφαλείας της αεροπορικής εταιρείας μπόρεσε να διορθώσει γρήγορα την ευπάθεια και να αποτρέψει πιθανές παραβιάσεις που θα μπορούσαν να έχουν εκθέσει ευαίσθητες πληροφορίες πελατών ή να επιτρέψουν δόλιες δραστηριότητες στην πλατφόρμα τους.
Αυτό το περιστατικό υπογραμμίζει τη δύναμη του Burp Suite στην αποκάλυψη πολύπλοκων ευπαθειών σε web εφαρμογές και τη σημασία της προληπτικής ασφάλειας για την πρόληψη δυνητικά σοβαρών απειλών.
Το Nessus είναι ένας ευρέως χρησιμοποιούμενος vulnerability scanner που βοηθά τους οργανισμούς να εντοπίσουν και να αντιμετωπίσουν αδυναμίες ασφαλείας στα συστήματα, τις εφαρμογές και τις συσκευές δικτύου τους.
Εκτελεί σαρώσεις λειτουργικών συστημάτων, εφαρμογών λογισμικού, βάσεων δεδομένων και ακόμη και συσκευών δικτύου για τον εντοπισμό γνωστών ευπαθειών και misconfigurations που θα μπορούσαν να εκμεταλλευτούν οι επιτιθέμενοι.
Το Nessus είναι εξοπλισμένο με μια μεγάλη βάση δεδομένων υπογραφών ευπαθειών και ενημερώνει συνεχώς τα plugins του για να αντικατοπτρίζει τις τελευταίες απειλές, διασφαλίζοντας ότι παραμένει αποτελεσματικό στον εντοπισμό αναδυόμενων ευπαθειών.
Το εργαλείο χρησιμοποιεί το Common Vulnerability Scoring System, ή όπως ονομάζεται CVSS score, για να αξιολογήσει τη σοβαρότητα κάθε ευπάθειας που εντοπίζει, παρέχοντας μια βαθμολογία βάσει κινδύνου που βοηθά στην ιεράρχηση των προσπαθειών αποκατάστασης (remediation).
Επιπλέον, το Nessus προσφέρει δυνατότητες ελέγχου συμμόρφωσης (compliance auditing), επιτρέποντας στους οργανισμούς να διασφαλίζουν ότι τα συστήματά τους πληρούν τους κανονισμούς του κλάδου και τις βέλτιστες πρακτικές ασφαλείας.
Αυτό το καθιστά ένα ανεκτίμητο εργαλείο τόσο για την προληπτική διαχείριση ευπαθειών όσο και για την κανονιστική συμμόρφωση.
Ένα παράδειγμα πραγματικού κόσμου της επίδρασης του Nessus συνέβη όταν μια βιομηχανική εταιρεία διεξήγαγε μια συνήθη σάρωση ευπαθειών χρησιμοποιώντας το εργαλείο.
Η σάρωση αποκάλυψε αρκετές ευπάθειες Remote Desktop Protocol (RDP) χωρίς patch, συγκεκριμένα την ευπάθεια BlueKeep, η οποία έχει αναγνωριστεί στο παρελθόν ως κρίσιμος κίνδυνος ασφαλείας.
Το BlueKeep θα μπορούσε ενδεχομένως να επιτρέψει remote code execution σε ευάλωτα μηχανήματα, οδηγώντας σε εκτεταμένη παραβίαση.
Χρησιμοποιώντας το Nessus για τον εντοπισμό αυτών των ευπαθειών, η εταιρεία μπόρεσε να λάβει άμεσα μέτρα για να εφαρμόσει patches στα επηρεαζόμενα συστήματα, αποτρέποντας έτσι την εκμετάλλευση της ευπάθειας BlueKeep.
Αν οι ευπάθειες είχαν περάσει απαρατήρητες, η εταιρεία θα μπορούσε να διατρέχει σημαντικό κίνδυνο επιθέσεων ransomware παρόμοιων με αυτές που έπληξαν αρκετούς οργανισμούς παγκοσμίως.
Σε αυτή την περίπτωση, το Nessus βοήθησε την εταιρεία να εντοπίσει και να διορθώσει ένα κρίσιμο ελάττωμα ασφαλείας πριν αυτό μπορέσει να γίνει exploit, διαφυλάσσοντας έτσι την υποδομή της και αποτρέποντας ένα δυνητικά καταστροφικό συμβάν.
Αυτό το παράδειγμα δείχνει ότι το Nessus και άλλα παρόμοια εργαλεία παίζουν κρίσιμο ρόλο στην προστασία των οργανισμών βοηθώντας τους να παραμείνουν μπροστά από τις απειλές και να μετριάσουν τους κινδύνους που θέτουν οι ευπάθειες στα συστήματά τους.
Τα Host-based intrusion detection systems, ή όπως αποκαλούνται HIDS, είναι εξειδικευμένα εργαλεία ασφαλείας σχεδιασμένα να παρακολουθούν servers για μη εξουσιοδοτημένες αλλαγές, ανωμαλίες αρχείων καταγραφής και πιθανά rootkits.
Σε αντίθεση με τα network intrusion detection systems, τα οποία αναλύουν κυρίως την κίνηση, τα host-intrusion detection systems εστιάζουν στις εσωτερικές δραστηριότητες σε ένα συγκεκριμένο μηχάνημα, καθιστώντας τα ιδανικά για τον εντοπισμό επιθέσεων που παρακάμπτουν τις άμυνες του δικτύου.
Το σύστημα λειτουργεί σε πραγματικό χρόνο, εκτελώντας συχνά έλεγχο ακεραιότητας αρχείων, για να εντοπίσει τυχόν μη εξουσιοδοτημένες τροποποιήσεις σε κρίσιμα αρχεία συστήματος, αρχεία ρυθμίσεων ή λογισμικό.
Τα Host-based intrusion detection systems συνήθως αναπτύσσουν έναν agent στον server που παρακολουθούν, επιτρέποντάς του να επιθεωρεί αρχεία καταγραφής συστήματος, αρχεία καταγραφής εφαρμογών και την ακεραιότητα του συστήματος αρχείων για σημάδια ύποπτων δραστηριοτήτων.
Πολλές λύσεις HIDS, όπως το OSSEC, προσφέρουν υποστήριξη πολλαπλών πλατφορμών, καθιστώντας τες κατάλληλες για ένα ευρύ φάσμα περιβαλλόντων, από Windows servers έως συστήματα βασισμένα σε Linux.
Εκτός από την παθητική παρακολούθηση, τα συστήματα HIDS μπορούν συχνά να λάβουν μέτρα ενεργητικής απόκρισης, όπως το μπλοκάρισμα συγκεκριμένων διευθύνσεων IP, τον τερματισμό κακόβουλων διεργασιών ή ακόμη και τον τερματισμό λειτουργίας μιας παραβιασμένης υπηρεσίας για την πρόληψη περαιτέρω ζημιάς.
Ένα παράδειγμα HIDS σε δράση στην πραγματική ζωή συνέβη όταν ένας πάροχος web hosting χρησιμοποίησε το OSSEC για να παρακολουθεί τους servers που φιλοξενούν ιστοσελίδες πελατών.
Κατά τη διάρκεια της συνήθους παρακολούθησης, το εργαλείο εντόπισε ασυνήθιστη δραστηριότητα που αφορούσε ένα πρόσθετο WordPress που είχε παραβιαστεί.
Το σύστημα ειδοποιεί τους διαχειριστές για την ενεργοποίηση ενός backdoor μέσω Cron jobs, ένας κοινός τύπος που χρησιμοποιείται από επιτιθέμενους για τη διατήρηση μόνιμης πρόσβασης (persistent access) στο σύστημα.
Χάρη στις ειδοποιήσεις σε πραγματικό χρόνο που παρείχε το εργαλείο, ο πάροχος φιλοξενίας μπόρεσε να εντοπίσει γρήγορα την κακόβουλη δραστηριότητα, να απομονώσει τον παραβιασμένο server και να λάβει διορθωτικά μέτρα για την αφαίρεση του backdoor.
Αυτή η γρήγορη απόκριση απέτρεψε τον επιτιθέμενο από το να προκαλέσει περαιτέρω ζημιά, διατηρώντας τόσο την ασφάλεια του host όσο και το απόρρητο των πελατών που φιλοξενούνται στον server και στις άλλες ιστοσελίδες.
Σε αυτή την περίπτωση, η ικανότητα του OSSEC να εντοπίζει μη εξουσιοδοτημένες αλλαγές και να δημιουργεί ειδοποιήσεις ως απάντηση σε ύποπτη συμπεριφορά ήταν το κλειδί για τον περιορισμό της παραβίασης πριν κλιμακωθεί.
Αυτό αποδεικνύει τη σημασία αυτού του εργαλείου στην προσφορά μιας τελευταίας γραμμής άμυνας για τον εντοπισμό απειλών που προέρχονται από το εσωτερικό του δικτύου ή από παραβιασμένα credentials τα οποία μπορεί να μην εντοπιστούν από τα παραδοσιακά εργαλεία ασφαλείας βάσει δικτύου.
Έτσι, τα HIDS εστιάζουν κυρίως στους servers και τα hosts που παρακολουθεί το εργαλείο σε πραγματικό χρόνο.
Τα εργαλεία memory analysis όπως το Volatility είναι κρίσιμα για έρευνες post-mortem, ειδικά σε περιπτώσεις που αφορούν εξελιγμένες επιθέσεις που αφήνουν ελάχιστα ίχνη στο σύστημα αρχείων.
Αυτά τα εργαλεία λειτουργούν αναλύοντας RAM dumps, τα memory dumps, για να εξάγουν πολύτιμα αντικείμενα (artifacts) που μπορούν να αποκαλύψουν πληροφορίες σχετικά με τρέχουσες διεργασίες, injected DLLs, ενεργές συνεδρίες δικτύου και ακόμη και κλειδιά μητρώου (registry keys).
Το Volatility, για παράδειγμα, υποστηρίζει formats μνήμης σε πολλαπλά λειτουργικά συστήματα όπως Windows, Linux και Mac OS, καθιστώντας το ευέλικτο για διάφορα περιβάλλοντα.
Ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά των εργαλείων memory analysis είναι η ικανότητά τους να εντοπίζουν in-memory malware και file-less attacks, τα οποία μπορεί να είναι ιδιαίτερα δύσκολο να εντοπιστούν μέσω παραδοσιακών μέτρων ασφαλείας βάσει αρχείων.
Το file-less malware, το οποίο βρίσκεται εξ ολοκλήρου στη μνήμη και δεν βασίζεται σε αρχεία ή παραδοσιακές υπογραφές malware, μπορεί να είναι εξαιρετικά παραπλανητικό, για παράδειγμα.
Αναλύοντας τα περιεχόμενα της μνήμης, το Volatility μπορεί να αποκαλύψει τρέχουσες διεργασίες, εγχύσεις κακόβουλου κώδικα ή μη φυσιολογικές συνδέσεις δικτύου που διαφορετικά θα ήταν κρυμμένες από τα τυπικά εργαλεία ανάλυσης βάσει δίσκου.
Ένα παράδειγμα πραγματικού κόσμου της δύναμης του Volatility ήρθε στο προσκήνιο κατά τη διάρκεια μιας κυβερνητικής έρευνας παραβίασης.
Σε αυτή την περίπτωση, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν το Volatility για να αναλύσουν τη μνήμη των παραβιασμένων συστημάτων, όπου μπόρεσαν να ανακτήσουν κρυπτογραφημένα κλειδιά ransomware αποθηκευμένα μέσα στη μνήμη.
Αυτά τα κλειδιά ήταν κρίσιμα για την αποκρυπτογράφηση των αρχείων των θυμάτων, τα οποία είχαν κλειδωθεί από ένα ransomware.
Χωρίς την ανάλυση μνήμης, τα θύματα θα αντιμετώπιζαν μόνιμη απώλεια δεδομένων. Η ικανότητα του Volatility να ανασύρει αυτά τα κλειδιά κρυπτογράφησης απευθείας από τη μνήμη υπογραμμίζει
τον κρίσιμο ρόλο του στην αντιμετώπιση επιθέσεων file-less και περιστατικών ransomware.
Η χρήση εργαλείων memory analysis όπως το Volatility γίνεται όλο και πιο απαραίτητη για τα σύγχρονα ψηφιακά forensics καθώς οι επιτιθέμενοι συνεχίζουν να εξελίσσουν τις τεχνικές τους για να αποφεύγουν τον εντοπισμό.
Παρέχοντας εικόνα στον χώρο της πτητικής μνήμης ενός παραβιασμένου μηχανήματος, αυτά τα εργαλεία επιτρέπουν στους ερευνητές να συγκεντρώσουν αποδεικτικά στοιχεία και να ανακτήσουν κρίσιμες πληροφορίες που διαφορετικά θα χάνονταν,
διασφαλίζοντας ότι οι ομάδες ασφαλείας μπορούν να ανταποκρίνονται αποτελεσματικά σε μια ποικιλία προηγμένων cyber threats.
Για να ξεκινήσουμε, ας εξερευνήσουμε το Nmap, ένα ισχυρό εργαλείο που χρησιμοποιείται για network discovery και security auditing.
Το Nmap είναι απαραίτητο για τον εντοπισμό συσκευών, υπηρεσιών και ευπαθειών σε ένα δίκτυο.
Εκτελώντας μια απλή σάρωση, το Nmap μπορεί να παρέχει λεπτομερείς πληροφορίες σχετικά με τα συστήματα που είναι συνδεδεμένα στο δίκτυο, συμπεριλαμβανομένων των ανοιχτών ports, των υπηρεσιών που εκτελούνται και των εκδόσεων αυτών των υπηρεσιών.
Αυτό μπορεί να είναι χρήσιμο τόσο για διαχειριστές δικτύου που διεξάγουν ελέγχους ρουτίνας όσο και για επιτιθέμενους που προσπαθούν να εκμεταλλευτούν τις ευπάθειες.
Η εντολή Nmap μείον sV και μετά η IP στόχος χρησιμοποιείται συνήθως για την εκτέλεση μιας βασικής σάρωσης που βοηθά στον εντοπισμό των ανοιχτών ports και των υπηρεσιών που εκτελούνται σε ένα μηχάνημα στόχο,
παρέχοντας μια επισκόπηση των πιθανών σημείων εισόδου.
Για παράδειγμα, εάν εκτελέσετε αυτή την εντολή σε ένα τοπικό μηχάνημα ή server, το Nmap θα επιστρέψει μια λίστα με ανοιχτά ports μαζί με τις υπηρεσίες και τις εκδόσεις τους.
Αυτή η πληροφορία είναι κρίσιμη επειδή οι παλαιότερες εκδόσεις υπηρεσιών μπορεί να έχουν γνωστές ευπάθειες τις οποίες οι κακόβουλοι παράγοντες θα μπορούσαν να εκμεταλλευτούν εάν αφεθούν ανεξέλεγκτες.
Για παράδειγμα, εάν ένα μηχάνημα στόχος τρέχει μια ξεπερασμένη έκδοση του Apache HTTP server στη θύρα 80 ή στη θύρα 443, μπορεί να είναι ευάλωτο σε γνωστά exploits που στοχεύουν τη συγκεκριμένη παλιά έκδοση.
Αυτό υπογραμμίζει τη σημασία της τακτικής σάρωσης δικτύων και συστημάτων για ευπάθειες, διασφαλίζοντας ότι παραμένουν ασφαλή.
Μετά τη σάρωση Nmap, ένα εργαλείο όπως το Wireshark μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την καταγραφή και ανάλυση της κίνησης δικτύου σε πραγματικό χρόνο.
Το Wireshark λειτουργεί παρεμποδίζοντας πακέτα που αποστέλλονται μέσω του δικτύου και εμφανίζοντάς τα σε μια λεπτομερή, αναγνώσιμη μορφή.
Αυτό είναι πολύτιμο για την ανάλυση της επικοινωνίας μεταξύ συσκευών και τον εντοπισμό πιθανών ύποπτων μοτίβων όπως μη εξουσιοδοτημένη exfiltration δεδομένων ή ασυνήθιστες αυξήσεις κίνησης.
Σε ένα σενάριο πραγματικού κόσμου, οι διαχειριστές δικτύου μπορεί να χρησιμοποιήσουν το Wireshark για να εντοπίσουν σημάδια malware που επικοινωνεί με εξωτερικούς servers ή ακόμη και να αποκαλύψουν πιο πολύπλοκες τεχνικές όπως το DNS tunneling,
όπου δεδομένα κρύβονται μέσα σε ερωτήματα DNS για να παρακαμφθούν οι παραδοσιακοί έλεγχοι ασφαλείας.
Τέλος, το Metasploit χρησιμεύει ως ένα exploit framework που επιτρέπει στους επαγγελματίες ασφαλείας να προσομοιώνουν επιθέσεις σε ένα δίκτυο ή σύστημα στόχο.
Με το Metasploit, οι επαγγελματίες μπορούν να εκτελέσουν ελεγχόμενα penetration tests χρησιμοποιώντας μια τεράστια βιβλιοθήκη από exploits και payloads για να εντοπίσουν τις ευπάθειες.
Για παράδειγμα, ένας penetration tester θα μπορούσε να εκμεταλλευτεί μια ευπάθεια SMB χωρίς patch που έχει βρεθεί χρησιμοποιώντας το Nmap, όπως το διαβόητο, για παράδειγμα, exploit EternalBlue για να αποκτήσει πρόσβαση στο σύστημα.
Συνδυάζοντας εργαλεία όπως το Nmap για το discovery, το Wireshark για την ανάλυση κίνησης και το Metasploit για τη δοκιμή exploits,
οι ομάδες ασφαλείας μπορούν να μιμηθούν αποτελεσματικά επιθέσεις πραγματικού κόσμου, να αποκαλύψουν αδυναμίες και να μετριάσουν πιθανές απειλές πριν μπορέσουν να αξιοποιηθούν από κακόβουλους παράγοντες.
Σε αυτή την άσκηση, οι φοιτητές θα εισαχθούν στο Nmap, ένα από τα πιο ισχυρά εργαλεία για network scanning και security auditing.
Ο στόχος αυτής της άσκησης είναι να κατανοήσουν πώς να χαρτογραφήσουν ένα δίκτυο, να ανακαλύψουν ενεργές συσκευές και να εντοπίσουν ανοιχτά ports και υπηρεσίες που εκτελούνται σε αυτές τις συσκευές.
Χρησιμοποιώντας το Nmap, οι φοιτητές θα εξερευνήσουν μια σειρά τεχνικών σάρωσης που παρέχουν πολύτιμες πληροφορίες για τη δομή και την ασφάλεια του δικτύου.
Η άσκηση ξεκινά με το βασικό host discovery και προχωρά σε πιο προηγμένες τεχνικές, συμπεριλαμβανομένου του operating system fingerprinting και του vulnerability scanning.
Αυτή η πρακτική εμπειρία θα θέσει τα θεμέλια για την κατανόηση του penetration testing και των αξιολογήσεων ασφάλειας δικτύου.
Το πρώτο βήμα της άσκησης περιλαμβάνει την ανακάλυψη live hosts μέσα στο δίκτυο χρησιμοποιώντας το Nmap.
Εκτελώντας ένα απλό ping scan με την επιλογή SN, οι φοιτητές μπορούν να εντοπίσουν ποιες συσκευές είναι ενεργές και ανταποκρίνονται σε αιτήματα ICMP echo, pings.
Αυτό επιτρέπει στους φοιτητές να λάβουν γρήγορα μια επισκόπηση των συσκευών που υπάρχουν στο τοπικό τους δίκτυο.
Η εντολή για την εκτέλεση αυτής της σάρωσης είναι Nmap μείον SN και μετά η IP του εύρους δικτύου, για παράδειγμα 1.1.0.
Μόλις ολοκληρωθεί, οι φοιτητές θα έχουν μια λίστα με διευθύνσεις IP που αντιστοιχούν στα live hosts του δικτύου, η οποία χρησιμεύει ως θεμέλιο για περαιτέρω έρευνα.
Μετά τον εντοπισμό των live hosts, το επόμενο βήμα είναι η σάρωση για ανοιχτά ports και τις υπηρεσίες που εκτελούνται σε αυτά τα ports.
Η επιλογή Nmap μείον sV επιτρέπει στους φοιτητές να εκτελέσουν ένα service version scan, το οποίο βοηθά στον προσδιορισμό όχι μόνο των ανοιχτών ports, αλλά και ποιες υπηρεσίες εκτελούνται και τις εκδόσεις τους.
Εκτελώντας την εντολή Nmap μείον sV και μετά την IP στόχο του δικτύου, οι φοιτητές μπορούν να εντοπίσουν κρίσιμες υπηρεσίες όπως HTTP, FTP, SSH και άλλες.
Η κατανόηση του ποιες υπηρεσίες είναι εκτεθειμένες βοηθά τους φοιτητές να αξιολογήσουν τους πιθανούς κινδύνους ασφαλείας που σχετίζονται με αυτές τις υπηρεσίες, ειδικά εάν είναι ξεπερασμένες ή ευάλωτες υπηρεσίες και εκδόσεις.
Το επόμενο βήμα είναι η εκτέλεση operating system fingerprinting για τον προσδιορισμό του λειτουργικού συστήματος που εκτελείται στο σύστημα στόχο.
Χρησιμοποιώντας την επιλογή μείον κεφαλαίο O στο Nmap, οι φοιτητές μπορούν να αναλύσουν τις απαντήσεις από το host του συστήματος και να αναγνωρίσουν το λειτουργικό σύστημα.
Αυτή η πληροφορία μπορεί να είναι πολύτιμη επειδή διαφορετικά λειτουργικά συστήματα έχουν μοναδικές ευπάθειες και η γνώση του λειτουργικού συστήματος επιτρέπει στους φοιτητές να κατανοήσουν καλύτερα τη στάση ασφαλείας της συσκευής.
Η εντολή για operating system fingerprinting είναι Nmap μείον O και μετά η IP στόχος που στοχεύει ο φοιτητής.
Οι φοιτητές θα μάθουν πώς να ερμηνεύουν τα αποτελέσματα της σάρωσης του λειτουργικού συστήματος για να αποκτήσουν περισσότερες γνώσεις σχετικά με πιθανές αδυναμίες ασφαλείας.
Το τελικό βήμα για την άσκηση είναι η εκτέλεση ενός vulnerability scan χρησιμοποιώντας την επιλογή Nmap μείον μείον script vuln.
Αυτή η σάρωση χρησιμοποιεί τα ενσωματωμένα scripts του Nmap, τα προσαρμοσμένα scripts NSE, για να εντοπίσει τις γνωστές ευπάθειες και τις υπηρεσίες που εκτελούνται στο host στόχο.
Εκτελώντας την εντολή Nmap μείον μείον script vuln και στη συνέχεια την IP στόχο, οι φοιτητές μπορούν να αποκαλύψουν κρίσιμες ευπάθειες όπως απαρχαιωμένο λογισμικό, ελλείποντα patches και misconfigurations που θα μπορούσαν να εκμεταλλευτούν οι επιτιθέμενοι.
Αυτή η σάρωση βοηθά τους φοιτητές να αξιολογήσουν τη συνολική ασφάλεια του δικτύου και να κατανοήσουν τους πιθανούς κινδύνους που θέτουν οι ανακαλυφθείσες ευπάθειες.
Η άσκηση συνεχίζεται με τους φοιτητές να μαθαίνουν να χρησιμοποιούν το Wireshark, έναν ισχυρό αναλυτή πρωτοκόλλων δικτύου για την καταγραφή και ανάλυση της κίνησης δικτύου.
Ο κύριος στόχος είναι να παρατηρήσουν πώς μεταδίδονται μη κρυπτογραφημένα δεδομένα ή άλλη κίνηση μέσω του δικτύου και να κατανοήσουν τους κινδύνους ασφαλείας που σχετίζονται με πρωτόκολλα απλού κειμένου (plain text) όπως το HTTP.
Εστιάζοντας στην κίνηση HTTP, οι φοιτητές θα παρατηρήσουν πώς μεταδίδονται ευαίσθητες πληροφορίες όπως τα login credentials και πώς οι επιτιθέμενοι μπορούν να εκμεταλλευτούν την έλλειψη κρυπτογράφησης για να υποκλέψουν αυτά τα δεδομένα.
Η πρακτική δραστηριότητα θα βοηθήσει τους φοιτητές να εκτιμήσουν τη σημασία της ασφάλειας των δεδομένων κατά τη μεταφορά (in transit).
Για να ξεκινήσουν, οι φοιτητές θα εκκινήσουν το Wireshark σε Kali Linux ή Parrot OS, το Wireshark μπορεί επίσης να τρέξει σε Windows, και θα επιλέξουν το network interface που αντιστοιχεί στην ενεργή σύνδεση δικτύου.
Το Wireshark θα καταγράψει στη συνέχεια όλη την κίνηση δικτύου που ρέει μέσω αυτού του interface.
Για να φιλτράρουν την κίνηση και να εστιάσουν μόνο στην κίνηση HTTP, οι φοιτητές μπορούν να εφαρμόσουν το capture filter TCP port 80.
Αυτό το φίλτρο διασφαλίζει ότι καταγράφεται μόνο η κίνηση στη θύρα 80, η προεπιλεγμένη θύρα για HTTP, περιορίζοντας την ανάλυση στα σχετικά δεδομένα.
Μόλις ξεκινήσει η καταγραφή, οι φοιτητές θα πλοηγηθούν στη συνέχεια σε μια ευάλωτη web εφαρμογή.
Για παράδειγμα, μπορούν να χρησιμοποιήσουν το Damn Vulnerable Web Application (DVWA) ή το WebGoat ή το Metasploitable 2, και να εκτελέσουν προσπάθειες σύνδεσης χρησιμοποιώντας έναν δοκιμαστικό λογαριασμό.
Καθώς τα login credentials μεταδίδονται μέσω HTTP, το Wireshark θα καταγράψει την αντίστοιχη κίνηση δικτύου.
Για να απομονώσουν την κίνηση που περιέχει τα login credentials, οι φοιτητές μπορούν να εφαρμόσουν το display filter HTTP.request.method,
double equals, quotes post.
Τα HTTP post requests χρησιμοποιούνται συνήθως για την αποστολή δεδομένων σε έναν server, συμπεριλαμβανομένων ευαίσθητων πληροφοριών, όπως όταν χρησιμοποιείτε login, ονόματα χρήστη και κωδικούς πρόσβασης.
Αφού καταγράψουν τα σχετικά HTTP post requests, οι φοιτητές μπορούν να σταματήσουν την καταγραφή και να χρησιμοποιήσουν τη λειτουργία follow TCP stream του Wireshark για να εξετάσουν την πλήρη ανταλλαγή μεταξύ του client και του server.
Αυτό θα τους επιτρέψει να δουν πώς μεταδίδονται οι ευαίσθητες πληροφορίες login σε απλό κείμενο (plain text) μέσω του δικτύου, καθιστώντας τες ευάλωτες σε υποκλοπή.
Μέσω αυτής της ανάλυσης, οι φοιτητές μπορούν να δουν καθαρά πόσο εύκολο είναι για έναν επιτιθέμενο στο ίδιο δίκτυο να υποκλέψει ευαίσθητα δεδομένα εάν δεν είναι κρυπτογραφημένα.
Η έλλειψη κρυπτογράφησης στην κίνηση HTTP εκθέτει κρίσιμες πληροφορίες, όπως login credentials, καθιστώντας το σοβαρό κίνδυνο ασφαλείας, ειδικά σε δημόσια ή μη ασφαλή δίκτυα.
Οι φοιτητές μπορούν να προβληματιστούν σχετικά με τη σημασία της χρήσης κρυπτογράφησης για την ασφάλεια ευαίσθητων δεδομένων κατά τη μεταφορά.
Χρησιμοποιώντας HTTPS μέσω SSL ή χρησιμοποιώντας TLS, η μετάδοση δεδομένων μπορεί να κρυπτογραφηθεί, διασφαλίζοντας ότι ακόμη και αν ο επιτιθέμενος υποκλέψει την κίνηση, οι πληροφορίες θα είναι μη αναγνώσιμες.
Σε αυτή την άσκηση, οι φοιτητές θα μάθουν πώς να χρησιμοποιούν το Metasploit, το ευρέως διαδεδομένο penetration testing framework, για να εξερευνήσουν μια παλιά ευπάθεια σε ένα ευάλωτο μηχάνημα στόχο.
Ο στόχος είναι να καταδειχθεί πώς οι επιτιθέμενοι μπορούν να εκμεταλλευτούν ευπάθειες λογισμικού για να αποκτήσουν μη εξουσιοδοτημένη πρόσβαση στο σύστημα.
Σε αυτό το σενάριο, οι φοιτητές θα εργαστούν με το μηχάνημα στόχο Metasploitable 2 ή 3 και θα χρησιμοποιήσουν ένα exploit για μια παλαιότερη έκδοση του VSFTPD, Very Secure FTP Daemon, το οποίο περιέχει μια ευπάθεια backdoor.
Περνώντας μέσα από αυτή την άσκηση, οι φοιτητές θα δουν από πρώτο χέρι πώς οι επιτιθέμενοι μπορούν να εκμεταλλευτούν τέτοιες ευπάθειες σε σενάριο πραγματικού κόσμου για να παραβιάσουν συστήματα.
Για να ξεκινήσουν τις ασκήσεις, οι φοιτητές εκκινούν το Metasploit σε Parrot OS ή Kali Linux ανοίγοντας ένα τερματικό και πληκτρολογώντας την εντολή MSF console.
Αυτό θα φορτώσει το Metasploit framework, το οποίο παρέχει πρόσβαση σε ένα ευρύ φάσμα από exploits, payloads και post-exploitation modules.
Μόλις η κονσόλα του Metasploit είναι σε λειτουργία, οι φοιτητές μπορούν να αναζητήσουν το exploit, στοχεύοντας την ευπάθεια VSFTPD χρησιμοποιώντας την εντολή search VSFTPD.
Φυσικά, οι φοιτητές μπορούν να χρησιμοποιήσουν την εντολή search για να αναζητήσουν όποια έκδοση Apache, SQL ή όποια άλλη υπηρεσία θέλουν.
Αυτό θα τους βοηθήσει να εντοπίσουν το συγκεκριμένο exploit που σχετίζεται με την ευπάθεια backdoor της συγκεκριμένης υπηρεσίας.
Αφού βρουν το κατάλληλο exploit, οι φοιτητές μπορούν να το φορτώσουν χρησιμοποιώντας την εντολή use exploit slash unix slash ftp slash VSFTPD και το όνομα του exploit.
Είναι σαν ένας φάκελος μέσα στο λειτουργικό σύστημα όπου το exploit είναι η ρίζα, μετά unix ftp και μετά συνεχίζει μέχρι να βρει το συγκεκριμένο αρχείο ή exploit όπως το VSFTPD backdoor.
Αυτό στοχεύει την ευάλωτη έκδοση του ftp.
Στη συνέχεια, οι φοιτητές θα ρυθμίσουν το exploit ορίζοντας τις απαιτούμενες παραμέτρους.
Θα χρησιμοποιήσουν το R-host, remote host ως ρύθμιση για τη διεύθυνση IP και θα ορίσουν τη διεύθυνση IP του Metasploitable 2 ως R-host.
Και L-host είναι το local host, είναι η IP του δικού τους Kali Linux ή του δικού τους μηχανήματος Parrot OS.
Η διεύθυνση L-host είναι κρίσιμη και το R-host επίσης ως ρύθμιση καθώς θα χρησιμοποιηθεί για τη δημιουργία μιας αντίστροφης σύνδεσης (reverse connection) πίσω στο μηχάνημα μόλις το exploit είναι επιτυχές.
Οι φοιτητές θα επιλέξουν στη συνέχεια το κατάλληλο payload για αυτό το exploit, το οποίο σε αυτή την περίπτωση θα είναι Linux x86 shell reverse TCP.
Αυτό είναι ένα reverse shell payload που θα ανοίξει ένα command line interface στο μηχάνημα στόχο μόλις εκτελεστεί το exploit.
Αφού ρυθμίσουν το exploit και επιλέξουν τα payloads, οι φοιτητές μπορούν να εκτελέσουν το exploit πληκτρολογώντας την εντολή exploit, αφού φυσικά ρυθμίσουν τα configurations όπως πριν.
Εάν είναι επιτυχές, το exploit θα ενεργοποιήσει μια reverse shell σύνδεση πίσω στο μηχάνημα Kali Linux, παρέχοντας στους φοιτητές πρόσβαση στο μηχάνημα Metasploitable 2.
Με αυτή την πρόσβαση, οι φοιτητές θα μπορούν να εκτελέσουν βασικές εντολές post-exploitation όπως λίστα καταλόγων, εξερεύνηση αρχείων συστήματος ή συλλογή και συγκέντρωση πληροφοριών συστήματος.
Αυτή η φάση της άσκησης βοηθά τους φοιτητές να κατανοήσουν πώς οι επιτιθέμενοι χρησιμοποιούν τεχνικές post-exploitation για να εξερευνήσουν και να διατηρήσουν πρόσβαση στα παραβιασμένα συστήματα.
Οι φοιτητές μπορούν να παρατηρήσουν πώς οι επιτιθέμενοι μπορούν εύκολα να συλλέξουν δεδομένα ή να κλιμακώσουν τα προνόμιά τους μετά την απόκτηση αρχικής πρόσβασης εκμεταλλευόμενοι μια συγκεκριμένη ευπάθεια.